رأی شماره ۴۲ در خصوص عدم جواز تغییر کاربری پارکینگ مگر در موارد استثناء شده قانونی

تیتر مطالب:

رأی شماره ۴۲ هیئت عمومی دیوان عدالت اداری در خصوص عدم جواز تغییر کاربری پارکینگ مگر در موارد استثناء شده قانونی توسط کارشناسان رسمی دادگستری به‌صورت متن زیر گردآوری و شرح داده می‌شود.

  • تاریخ: ۱۳۸۸/۲/۶
  • شماره دادنامه: ۴۲
  • کلاسه پرونده: ۸۸/۴۱
  • مرجع رسیدگی: هیئت عمومی دیوان عدالت اداری.
  • شاکی: آقای ناصر دائی صادقی.
  • موضوع شکایت و خواسته: اعلام تعارض آراء صادره از شعب ۲۷ و ۲۸ دیوان عدالت اداری.

مقدمه:
الف ـ شعبه بیست و هشتم دیوان در رسیدگی به پرونده کلاسه ۸۵/۳۱۵ موضوع شکایـت آقای سید محمدصادق رضویان به طرفیـت شهرداری منطـقه ۳ تهران به خواسته اعتراض به رأی شماره ۸۴۴ مورخ ۱۳۷۱/۷/۱۹ کمیسیون ماده صد قانون شهرداری‌ها و نقض آن به شرح دادنامه شماره ۲۵۱۲ مورخ ۱۳۸۶/۱۲/۴ چنین رأی صادر نموده است:
نظر به اینکه تعیین نوع کاربری و نحوه استفاده از اماکن مربوطه با رعایت شرایط خاص به عهده کمیسیون ماده ۵ شورای عالی شهرسازی و معماری می‎باشد و تغییر کاربری پارکینگ ساختمان به تجاری از وظایف شهرداری نبوده و با عنایت به اینکه پارکینگ از مشترکات و مشاعات ساختمان می‎باشد که کلیه مالکین در جزء آن شریک می‎باشند و اختصاص مکان فوق به پارکینگ ضرورت داشته است.
بنابراین رأی معترض‎عنه وفق مقررات صادرشده و خدشه‎ای بر آن وارد نبوده علی‌هذا حکم به رد شکایـت شاکی صادر و اعلام می‎گردد.
ب ـ شعبه بیست و هفتم دیوان در رسیدگی به پرونده کلاسه ۸۴/۱۹۷۰ موضوع شکایت آقای حسین شاهین به طرفیت شهرداری منطقه ۳ تهران به خواسته اعتراض به رأی شماره ۸۴۴ ـ ۲۲ مورخ ۱۳۷۱/۷/۱۹ به شرح دادنامه شماره ۱۳۸۰ مورخ ۱۳۸۶/۷/۲۹ چنین رأی صادر نموده است:
صرف‌نظر از اینکه موضوع توافقی بوده و ادعای توافق شده حتی ثبات صحت‌وسقم توافق که از طرف شکایت اعلام شد، توافق را کان‌لم‌یکن اعلام گردید، ترافعی بوده خارج از صلاحیت دیوان می‎باشد ملاحظه می‎گردد، شاکی اعلام نموده که پارکینگ اختصاصی می‎باشد، همسایه‎ها نیز قریب به‌اتفاق اعلام رضایت نموده‎اند و ضمن توافـق با شهرداری مبلغ‌های چکـی به‌حساب شهرداری واریز گردید متحمل هزینه شده و طرف شکایت طی لایحه شماره ثبت ۲۴۳۹ مورخ ۱۳۸۱/۸/۲۱ اظهار نمود که با توجه به شکایت تعدادی از مالکین مبنی بر عدم رضایت در خصوص تغییر کاربری و عدم اداء رضایت‌نامه از مالکین توافقنامه در خصوص کاربری لغو گردیده است.
مجدداً موکول به اداء رضایت‎نامه به علت عدم حصول رضایت منجر به صدور رأی گردد. بنا بر مطالب فوق‌الاشاره شکایت وارد تشخیص داده شد به استناد مادتین ۱۳ و ۷ قانون دیوان عدالت اداری حکم به فسخ رأی فوق‌الاشاره و مجدداً در کمیسیون همعرض طرح و رسیدگی شود صادر می‎گردد.
هیئت عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ فوق با حضور روسا و مستشاران و دادرسان علی‎البدل شعب دیوان تشکیـل و پس از بحث و بررسی و انجام مشـاوره با اکثریت آراء بـه شرح آتـی مبادرت بـه صدور رأی می‎نماید.

رأی هیئت عمومی در خصوص عدم جواز تغییر کاربری پارکینگ مگر در موارد استثناء شده قانونی

  • الف ـ تعارض در مدلول دادنامه‎های فوق‎الذکر محرز به نظر می‎رسد.
  • ب ـ علاوه بر اینکه تغییر کاربری مشاعات و پارکینگ‌های اختصاصی مجتمع‌های ساختمانی بدون موافقت کلیه مالکین و رعایت مقررات قانون تملک آپارتمان‌ها وجاهت قانونی ندارد، اساساً حکم مقرر در تبصره ۵ ماده ۱۰۰ قانون شهرداری مصرح در لزوم تأمین پارکینگ به‌منظور جلوگیری از اشغال فضای عمومی و ایجاد ترافیک ناشی از آن است و تغییر کاربری آن جز در موارد مستثنی شده در مقررات جواز تغییر کاربری قانونی ندارد.

بنابراین دادنامه شماره ۲۵۱۲ مورخ ۱۳۸۶/۱۲/۴ شعبه بیست و هشتم دیوان عدالت اداری مبنی بر رد اعتراض شاکی نسبت به رأی قطعی کمیسیون ماده ۱۰۰ قانون شهرداری در حدی که مفید این معنی است صحیح و موافق قانون تشخیص می‎گردد. این رأی مستنداً به بند ۲ ماده ۱۹ و ماده ۴۳ قانون دیوان عدالت اداری برای شعب دیوان و سایر مراجع اداری ذی‌ربط در موارد مشابه لازم‎الاتباع است.

  • هیئت عمومی دیوان عدالت اداری معاون قضائی دیوان عدالت اداری ـ رهبر پور
  • گردآوری‌شده توسط: کارشناسان رسمی دادگستری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *